Het ziet er niet naar uit dat Ingrid Betancourt Kerstmis thuis zal kunnen vieren bij haar man en twee kinderen. De 41-jarige Colombiaanse presidentskandidate voor de progressieve partij Groene Zuurstof werd op 23 februari ontvoerd door rebellen van de linkse Revolutionaire Strijdkrachten (FARC). Ze had zich op campagne in hun gebied gewaagd.

Sindsdien is slechts één teken van leven van haar vernomen. Op 23 juli verscheen ze op tv. In de vooraf opgenomen video verklaarde ze nog altijd voor vredesonderhandelingen te zijn met de FARC, de grootste guerrillabeweging van het land. De rebellen eisten de vrijlating van hun gevangen collega's. Ze lieten weten Betancourt een jaar te willen vasthouden en zich daarna niet meer verantwoordelijk voor haar te achten.

Haar vader en grote inspirator, oud-minister Gabriel Betancourt, overleed in maart zonder dat ze bij zijn begrafenis kon zijn. Ook zijn de presidentsverkiezingen van mei achter de rug, zonder dat ze mee kon doen. De nieuwe, conservatieve president Álvaro Uribe staat een harde aanpak van de FARC voor. In oktober zou haar ontvoerder al door het leger zijn doodgeschoten. Maar van Betancourt zelf geen spoor.

Marjan Lodewijk uit Rotterdam zag de strijdvaardige Colombiaanse een jaar geleden voor het laatst, toen ze haar namens uitgeverij De Geus naar Nederland haalde voor de presentatie van haar autobiografie. Samen met enkele medestanders voert ze actie en werft ze steunbetuigingen voor de vrijlating van Betancourt. Ze probeerde haar vergeefs ereburger te laten maken van Rotterdam, zoals ze dat inmiddels van Parijs is.

‘Af en toe zakt het in’, verzucht Lodewijk over haar inspanningen.

Maar ze koestert weer enige hoop, nu er geruchten zijn dat president Uribe in zou willen gaan op een gevangenenruil. Dat gebeurt mede onder druk van Frankrijk, waar de zaak-Betancourt veel weerklank vindt. Dochter Mélanie Betancourt (17) overhandigde op 15 december een petitie aan Bernadette Chirac, de vrouw van Jacques. Zij riep de Franse president op om samen met de VS en Spanje druk uit te oefenen op zowel Uribe als de FARC.

Betancourts man Juan Carlos Lecompte heeft goede hoop dat ze nog in leven is. Hij zoekt wanhopig contact met haar ontvoerders. In een van de radio-uitzendingen waarin familieleden boodschappen inspreken voor hun ontvoerde dierbaren in de hoop dat ze deze horen, zei hij: ‘Eerder begreep ik de titel van je boek niet: 'Woede in mijn hart'. Nu ik alles alleen moet doen, snap ik het eindelijk.’

Ingrid Betancourt, Woede in het hart (Uitgeverij De Geus), prijs 18,- euro