door Gertie Schouten

Een jaar zonder echtgenote? In de Colombiaanse krant El Tiempo vertelde Juan Carlos Lecompte deze week dat hij zijn vrouw Ingrid Betancourt (41) 'savonds het ergste mist. ,,Overdag zagen we elkaar niet veel want ze was altijd vroeg op pad, maar de nachten waren heilig. Waar in Colombia ze ook was, ze kwam altijd terug met het laatste vliegtuig om thuis te kunnen zijn.''

Morgen precies een jaar geleden werd Ingrid Betancourt, op dat moment presidentskandidate voor de groene partij Oxígeno, op een van haar campagnetochten ontvoerd door rebellen van de Revolutionaire Gewapende Krachten van Colombia (Farc). Ze is een van de prominentste gijzelaars van de Farc, en vanwege haar dubbele, Colombiaanse én Franse nationaliteit en haar boek 'Woede in het hart' mede in Europa bekend.

11 februari was een zwarte dag voor Betancourt en haar familie. De Franse staatssecretaris van buitenlandse zaken Renaud Muselier maakte bekend dat onderhandelingen over een ruil van gijzelaars tegen 300 gevangen Farc-leden waren mislukt. In totaal houdt de Farc zeker 900 mensen vast, onder wie 23 politici en 47 militairen. De autoriteiten eisten de vrijlating van al deze gijzelaars en het vertrek van vrijgelaten Farc-leden naar het buitenland. De Farc vond zo'n ballingschap onbespreekbaar, en wilde daarnaast alleen de politici en militairen laten gaan. Losgeld voor gijzelaars is een belangrijke inkomenstenbron. ,,Het wordt nu veel moeilijker'', verzucht Betancourts man Lecompte in El Tiempo.

Moeder Yolanda Pulecio noemt 2002 het meest trieste jaar van haar leven. Haar echtgenoot overleed een maand na de ontvoering. ,,Met hem was ik sterker geweest'', zegt ze. Ze gaat ervan uit dat Ingrid nog wel leeft, al heeft ze niets meer van haar gehoord sinds op 23 juli videobeelden op tv werden vertoond. Ze stuurt berichten via het radioprogramma voor gijzelaars Las Voces del Silencio. En via een kerk laat ze pakketjes bezorgen met brieven, vitaminepillen, crèmes en van alles wat Ingrid nodig zou kunnen hebben. Of het aankomt weet ze niet.

Melanie Delloye, de 17-jarige dochter van Ingrid (uit haar eerste huwelijk), woont om veiligheidsreden al jaren niet meer in Colombia. Ze reist langs fora in Europa om aandacht voor haar moeder te krijgen. Betancourt is inmiddels ereburger van 461 Europese steden waaronder Parijs, Brussel en Dublin; er zijn 221 steuncomités actief en morgen worden op tientallen plaatsen bijeenkomsten gehouden.

De toenemende strijd in Colombia maakt de familie pessimistisch over vrijlating van Betancourt. Het geweld is het afgelopen jaar van het platteland naar de steden getrokken. Bommen in Bogotá en Neiva kostten de afgelopen weken 58 levens.